Ziemia obiecana

Władysław Reymont

Tancerka w białej tutu pozuje na pierwszym planie, a za nią kilku tancerzy w podobnych kostiumach wykonuje skok w dramatycznym, niebieskim świetle.
Starszy mężczyzna w garniturze stoi za biurkiem i mówi do młodszego mężczyzny siedzącego naprzeciwko w gabinecie.
Kobieta leży oparta o mężczyznę na skórzanej sofie, oboje półnadzy; on trzyma w ręku kartkę, ona ma zamknięte oczy.
Trzech mężczyzn stoi w dużej sali oświetlonej fioletem; nad nimi wyświetla się ekran z twarzą innego mężczyzny.
Zniszczony, zakrwawiony mężczyzna klęczy na podłodze biura; z tyłu widać starszego mężczyznę przy biurku.
Grupa osób w żałobnej stylizacji stoi z wielkimi wieńcami pod ekranem wyświetlającym czarno-biały film.
Mężczyzna w garniturze siedzi przy scenograficznej instalacji, patrząc na nogi tancerki w wysokich, przezroczystych butach.
Mężczyzna w pogniecionej koszuli leży na kanapie, a kobieta w białej sukni pochyla się do niego z czułością.
Dwóch eleganckich mężczyzn w garniturach wymienia między sobą czarną teczkę, uśmiechając się.
Młody mężczyzna w garniturze w paski siedzi zamyślony przy biurku, a za jego plecami stoi elegancka kobieta w białym kostiumie.
Mężczyzna i kobieta siedzą blisko siebie na kanapie, w intymnej rozmowie, przy ciepłym świetle stojącej lampy.
Grupa osób w półmroku porusza się chaotycznie po scenie, oświetlonej czerwonym światłem, z dużym ekranem nad nimi.
Para młoda w białych strojach stoi na środku sceny, otoczona przechodzącymi gośćmi w eleganckich kreacjach.

„Ziemia obiecana” to realistyczny portret świata na progu rewolucji. Rewolucji gospodarczej, przemysłowej ale też rewolucji modeli relacji międzyludzkich. Taka była „Ziemia obiecana” Reymonta, taka była Wajdy – i taka jest Mai Kleczewskiej.

Jedna z najważniejszych współczesnych reżyserek teatralnych razem ze znanym zagłębiowskiej publiczności dramaturgiem Tomaszem Śpiewakiem (m. in. słynny „Korzeniec”, czy „Koń, kobieta i kanarek”) ziemię obiecaną odkrywają w Sosnowcu, mieście o historii zaskakująco podobnej do historii Łodzi. Jednak ich „Ziemia obiecana” nie jest opowieścią o przeszłości. To, znów, realistyczny portret świata na progu rewolucji – ale rewolucji jak najbardziej współczesnej, której nośnikiem są już nie fabryki a nowoczesne technologie i sztuczna inteligencja. Spektakl stawia pytania o przyszłość pracy, o wiecznie żywe napięcia kapitalizmu, brutalność jego reguł oraz nierówności ale też o wciąż aktualne mechanizmy dążenia do sukcesu. Bohaterowie tej „Ziemi obiecanej” nie różnią się bowiem zasadniczo od tych Reymonta i Wajdy: nadal kalkulują, kochają, zdradzają, ryzykują wszystko – tylko w innym kostiumie epoki.

W sosnowieckiej „Ziemi obiecanej” Kleczewska rezygnuje z tradycyjnych teatralnych ram. Premiera spektaklu odbędzie się nie w budynku teatru, lecz w zabytkowym banku – miejscu, które niegdyś służyło gromadzeniu kapitału, a dziś ma stać się nowoczesnym centrum łączącym biznes i kulturę. To nie tylko scenografia – to symbol.

Na spektakl Ziemia obiecana obowiązuje zniżka biletu ulgowego dla seniorów i młodzieży uczącej, studentów. Pozostałe zniżki na ten spektakl nie obowiązują.

Projekt współfinansowany w ramach Fundusze Europejskie dla Śląskiego 2021-2027 (Fundusz na rzecz Sprawiedliwej Transformacji) dla Priorytetu: FESL.10.00-Fundusze Europejskie na transformację dla Działania: FESL.10.24-Włączenie społeczne – wzmocnienie procesu sprawiedliwej transformacji.

Obsada

Video

 

Recenzje

Skazani na sukces, przez sukces okaleczeni” – Henryka Wach-Malicka, ŚląZag, slazag.pl

Ziemia obiecana” – Przemysław Gulda, Guldapoleca, e-teatr.pl

O sile pieniądza, którego posiadanie daje władzę, a jego brak odziera z godności” – Marta Odziomek, sosnowiec.wyborcza.pl

Kult biznesu” – Aneta Kyzioł, Polityka, e-teatr.pl

Na zgliszczach” – Witold Mrozek, pismo-teatr.pl

Wciąż o Ikarach głoszą” – Tomasz Domagała, domagalasiekultury.pl

Ziemia obiecana – nadzieja na finał festiwalu?” – Dominika Urbańska, Dziennik Teatralny Łódź

Ziemia obiecana” – Rafał Turowski, rafalturow.ski

Dwunastka sprawiedliwych — czyli kto z kim i dlaczego w teatrze na koniec sezonu„- Wiesław Kowalski, teatrdlawszystkich.pl

A komu ty dziś służysz?” – Malwina Kiepiel, teatrdlawszystkich.pl